U bevindt zich hier: Kleppraatjes

Terugblik op een zeer geslaagde VRO-training.

Op zaterdag 23 mei 2009 stond op de toerkalender de “Voorgezette-Rij-Opleiding“ (VRO) verzorgd door ons clublid en rijschoolhouder Peter Klein.
Na in 2007 voor de club een ABS-training georganiseerd te hebben, heeft Peter in 2008 voor eerst een VRO-training op het programma gezet. Vanwege de positieve reacties van de deelnemers, werd ook voor dit jaar een training georganiseerd.

Anders dan de vorige keer begon de training dit jaar in zijn theorielokaal bij VP Motorsport.
En zo verzamelden zich 6 clubleden en 2 vrienden van één van deze leden rond de klok van 10.00 uur aan de Achterweg in Sommelsdijk.
Een aardig clubje en net te niet te groot, zodat er voldoende tijd en ruimte was om de door Peter geïnstrueerde technieken goed onder de knie te krijgen.

Na een hartelijk ontvangst, zoals we inmiddels van Peter wel gewend zijn, met koffie en let wel “Ouddorpse” bolussen, werd het menens.
“Eerst maar ’s een theorie-examentje om te kijken wat jullie nog weten van de verkeersregels” lachte hij en beetje gemeen.
En dat was geen overbodige luxe. Van de 8 deelnemers zou alleen Alexander van Osten voldoende vragen goed beantwoord hebben om te slagen voor het theorie examen.

Daarna was het tijd om op motor te stappen en op weg te gaan richting Ouddorp.
Net als vorig jaar reden we naar het parkeerterrein bij het strand ‘het flaawe werk’. Ondanks het mooie weer, was er nog ruim voldoende plaats om de door Peter bedachte oefeningen uit te voeren.
“We gaan eerst maar een remmen. Bij de pylonen pas beginnen en voor je blijven kijken”, was zijn advies. Eerst met 50 km, daarna 80 en 100 km.
Voor de meeste was het er even inkomen, maar gaf dit onderdeel niet zoveel problemen. Wel bleken bij een paar mensen de remmen toch écht een beurt nodig te hebben, maar goed dan weet je dat ook weer.
Daarna nog wat uitwijk oefeningen en nadat we ook over obstakels hadden gereden, zat het gevoel er wel weer een beetje in.

Het was tijd voor wat te eten! Dus opweg naar de Zeebrekerweg om bij Peter thuis te gaan eten. Marja (Peter zijn vrouw), had inmiddels een ruime sortering broodjes klaargezet die we dankzij het geweldige weer in de tuin konden opeten.
Een gezellige drukke waarbij de ervaringen van die ochtend met elkaar gedeeld werden. Maar wat was dat nou? Een geluid en zoveel kabaal, waar Peter zelfs niet boven uit kwam! Het waren de (brul)kikkers die de buren van Peter en Marja in hun vijver hadden. Soms leek het wel of dat we in het ‘Groene Hart” midden in de weilanden zaten. Maar Peter kon deze ‘natuur’ niet altijd zo waarderen.

Na het eten was het tijd voor nieuwe uitdagingen.
Wat te doen als je met je motor van de weg raakt en in de berm komt?
Of wanneer je dan toch moet remmen? Hoe voelt dat met ABS?
Of wanneer we weer eens de grens overgaan en moeten keren op een (steile) helling of zelfs de motor terug moeten laten zakken?
Allemaal leuke oefeningen waar je niet zo snel bij stil staat, maar toch een zeker gevoel geven als ze een paar keer geoefend hebt.

Ook de veilig en je plaats op de weg, wanneer er één van de mensen pech krijgt. Ga je met zijn allen achter hem staan wachten, met alle risico’s van dien of los je het anders op? Ook hier werden we op handige tips getrakteerd.

Tot slot, was het tijd om nog even aan onze bochten techniek te gaan werken.
Een onderdeel van de training, waarbij ik het idee had, dat de trainer zeker er net zoveel lol aan ondervond als dat wij dat ook hadden.
“Ik neem jullie één voor één achter me mee”, zei hij. “En zorg er voor dat dicht achter me blijft en mijn lijn volgt, dan zul je zien dat ruimte voldoende hebt aan één rijbaan”.

De start lag bij Koningspleisterplaats en bij de rotonde van Stellendam werd gekeerd. Wie bekend is (en dat zijn de meeste), weten hoe leuk deze bochtjes zijn om te nemen.
Bij wijze van uitzondering, hebben we de maximale toegestane snelheid van 80 km/uur maar even losgelaten.
Geweldig! Wat een ervaring.
Maar ondanks dat het bij sommigen van ons best sneller ging als dat we normaal deze bochten zouden nemen, had ik niet het gevoel dat we onverantwoord reden. Maar wel dat je met een goede techniek en de juiste plaats op de rijbaan, de bochten nog beter kan nemen. En dat maakt het motorrijden toch juist zo leuk!

Inmiddels was het al ruim vijf uur geweest en trokken we nog één keer richting Ouddorp om bij Marja nog een kopje koffie te drinken.

Uit de reacties van de deelnemers kan ik niet anders opmaken, dat ook dit jaar de VRO- training een succes was.
Ik hoop, maar ga daar eigenlijk wel een beetje vanuit, dat Peter ook volgendjaar bereid is om opnieuw een training in elkaar te zetten en ons wederom te verrassen.

Peter en Marja zeer bedankt voor de prima verzorgde VRO Training 2009.

Theo du Pree.